Yağmur yeniden tenime değdiğinde, az önceki o cehennem sıcağının hayaleti hâlâ derimin altındaydı. Ama beni asıl yakan alevler değildi. O varlığın söylediği sözlerdi. “Eserin’i deli gibi kıskanıyorsun.” Bir balyoz gibi inmişti zihnime. Savunma duvarlarımı, mantık bariyerlerimi, inşa ettiğim o "ilkel...

Yanağımdaki sızı, beynimin içinde yankılanan bir davul gibi zonkluyordu. Ağzımın içindeki metalik kan tadı gerçekti; acı gerçekti. Ama etrafımdaki bu lanet olası karanlık tiyatro perdesi inmemişti. Kendimi tokatlamak, bu kâbustan uyanmamı sağlamamıştı. Bu da demekti ki, denklem değişmişti. Elimi yav...

Beni tongaya düşürdü. Bakışlarımı yukarı kaldırdığım o lanet saniye, hatamın bedelini ödediğim andı. Şaftım kaydı. Zihnim, ayaklarımın altından çekilen bir halı gibi savruldu. O sikik karı yapacağını yapmıştı. Gözlerinde sakladığı o zehirli ışıkla aklımı almıştı benden. Bir daha gözlerine bakarsam g...

Yağmur soğuk bir sırt vuruşu gibi omuzlarıma çarparken, parmağım hâlâ Alda’nın yakasında. Hemen içgüdüyle bir adım öne çıktım, diğer elimle ceketinin arka yakasından kavrayıp onu kendime doğru çekiyorum amaç açık: dengesini bozup yere yatırmak. Ayağımı hafifçe onun ayağı arkasına atıp, ağırlığını ka...

Yolda bir anlığına cebimde olduğunu sandığım o şifreli kağıdın komiserin odasında, masanın üzerinde olduğunu hatırladım; cebimde değil, karakolda bırakmıştım. Bu, hareketlerimi soğukkanlı hesaplarla örmem gerektiğini bir kez daha hatırlattı. Yolda gördüklerimi soğuk bir gözle süzdüm: sokak lambaları...

Komiser Riva’nın sözleri, masanın üzerinde asılı kaldı bir süre. “Bazı yollar insanı tekrar başladığı yere döndürür.” O an yüzüne baktım, gözlerinin içindeki yorgunlukla karışık dinginlik bana güven verdi. Bardaktaki çayın son buharı dağılıp giderken başımı hafifçe salladım. “Haklı olabilirsiniz, ko...

Komiser isminin Riva olduğunu söyledi. Yerime birini ayarlayabileceğini eklerken neden ayrılacağımı sormuştu. "Evet komiserim. Bu göreve yeni başladım ancak özel bir durum çıktı. Mecburen görevi bırakmam gerekiyor [/color] demiştim. Bu sırada diğer insanların konuşmalarını duyuyordum. Gerçekten elem...

Tihari’nin yüzündeki o yorgun, ama içten gelen bakışı gördüğümde içimde hafif bir sıkışma hissettim. Ben duygularını belli etmeyen, hesaplı yaşayan biri olsam da bu yaşlı emekli askerin sessiz üzüntüsünü hissetmemek imkânsızdı. Elinden aldığı hediyeyi dikkatlice kavradım, hafifçe başımı sallayarak t...

Labirent’ten ayrıldığım andan bu yana, arada bir göz ucuyla yakaladığım siluetler ve kısa süreli nefes sesleri aklımdan çıkmıyordu. Her biri ayrı ayrı değerlendirildiğinde tesadüf gibi görünüyordu ama dedektörün girişte iki kez ötmesiyle artık emin oldum: peşimde biri var. Ve görünmüyor. Bu bilgiyi ...

Gözlerim hızlıca çevremi taradı. Kaçış ihtimallerini bir kez daha gözden geçirsem de tablo değişmemişti. Beş adım ötede, kapatılmış çıkışlar. Sağımda iri yapılı, solumda hızlı hareket edebilecek kadar ince biri. Arkada liderleri, sesi sakin ama yürüyüşü tehditkâr. Şu an kıskıvrak yakalanmıştım. Dire...